كاش مي شد سرزمين عشق را / در ميان گامها تقسيم كرد /
كاش مي شد با نگاه شاپرك/ عشق را بر آسمان تفهيم كرد/
كاش مي شد با دو چشم عاطفه / قلب سرد آسمان را ناز كرد /
كاش مي شد با پري از برگ ياس / تا طلوع سرخ گل پرواز كرد /
كاش ميشد با نسيمشامگاه / برگ زرد ياس ها را رنگ كرد /
كاش مي شد با خزان قلبها / مثل دشمن عاشقانه جنگ كرد /
كاش ميشد در سكوت دشت شب / ناله غمگين باران را شنيد /
بعد دست قطره هايش را گرفت / تا بهار آرزو ها پر كشيد /
كاش مي شد مثل يك حس لطيف / لا به لاي آسمان پر نور شد /
كاش ميشد چادر شب را كشيد / از نقاب شوم ظلمت دور شد/
--------------------------
كاش مي شد از ميان ژاله ها / جرعه اي از مهرباني را چشيد /
در جواب خوبها جان هديه داد/ سختي و نامهرباني را نديد /
كاش ميشد با محبت خانه ساخت / يك اطاقش را به مرواريد داد /
كاش مي شد آسمان مهر را / خانه كرد و به گل خورشيد داد /
كاش ميشد بر تمام مردمان/ پيشوند نام انسان را گذاشت /
كاش مي شد كه دلي را شاد كرد / بر لب خشكيده اي يك غنچه كاشت /
كاش ميشد در ستاره غرق شد / در نگاهش عاشقانه تاب خورد/
كاش مي شد مثل قوهاي سپيد / از لب درياي مهرش آب خورد /
كاش ميشد جاي اشعار بلند / بيت ها راساده و زيبا كنم/
كاش مي شد برگ برگ بيت را / سرخ تر از واژه رويا كنم/
كاش ميشد با كلامي سرخ و سبز / يك دل غمديده را تسكين دهم/